Anton
Ik wil graag mijn held voorstellen, die eigenlijk helemaal geen held is. Hij kan niet schieten, springt niet van daken, is geen 007 en al helemaal geen Jean-Paul Belmondo, heeft vast een klein buikje en leidt eigenlijk een volkomen normaal leven. Totdat…
Anton is een man van, laten we zeggen, middelbare leeftijd. In het tweede deel zijn zijn twee kinderen bijna volwassen. Hij is een heel normale, sympathieke familieman, soms misschien een beetje verstrooid, maar vol ideeën. Sommigen vinden hem een chauvinist, omdat hij zijn blik niet afwendt als hij mooie vrouwen ziet, bij Marlene bijvoorbeeld.
Toch is hij nog steeds verliefd op zijn vrouw Cordelia. Het dagelijkse gezinsleven valt hem echter soms zwaar, dus probeert Anton het voor zichzelf zo comfortabel mogelijk te maken. Een boek, een hangmat, calvados…
Dit vereist in de dagelijkse omgang met het gezin een flinke dosis slimheid en creativiteit, zeker in de aanloop naar Kerstmis. Maar dan raken zijn ideeën op, totdat…
Foto: Anton op bezoek in de Cultbistro Strandröver in Ditzum Dollard (op 75 km afstand van Groningen)
Anton Wolfpril werkt als accountmanager voor grote klanten bij de Deutsche Bahn. Dan neemt hij een ingrijpende beslissing wanneer hij zijn vrouw voor Kerstmis een echte Citroën 2CV cadeau doet. De ‘Eend’ verandert het leven van het vierkoppige gezin in één klap. Vanaf dat moment wachten de Wolfprils avonturen, bizarre mensen, emotionele en fysieke botsingen en soms zelfs criminele praktijken. En soms botst de nieuw ontdekte liefde voor vrijheid van de opgeleide spoorwegmedewerker met zijn eigen gezin, maar als onverbeterlijke optimist slaagt Anton er (bijna) altijd in om alle levenssituaties het hoofd te bieden.
Foto: Anton Wolfpril, de auteur, met zijn nieuwe FW-2CV voor de brandweerkazerne van Olpenitz Schlei, Oostzee.
De spoorwegbeambte Anton is weliswaar een verzonnen figuur, net als zijn vrouw Cordelia en de geweldige, levendige kinderen. Jammer, nietwaar? Ik had ze in ieder geval graag willen leren kennen.
In alles zit toch altijd een kern van waarheid, nietwaar? Natuurlijk is het een en ander precies zo gebeurd. En wat niet, is met een beroep op dichterlijke vrijheid verzonnen. De rest? Uit de duim gezogen en verzonnen. Ik hoop dat u het me niet kwalijk neemt.
